KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Patron

 Jan Karski - życie i działalność

Jan Romuald Kozielewski (Jan Karski to pseudonim) ur.24 kwietnia 1914 r. w Łodzi, wychował się w katolickiej rodzinie jako najmłodszy z ośmiorga rodzeństwa.
W 1931 roku rozpoczął studia, prawo i dyplomację, na Uniwersytecie Lwowskim, które ukończył w czerwcu 1935 roku. W tym samym roku przeszedł kurs oficerski w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy.Tuż przed wybuchem II wojny światowej zaczął karierę dyplomatyczną w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a praktyki odbywał m.in. w Genewie i Londynie. Po wkroczeniu Rosjan na wschodnie tereny Polski we wrześniu 1939 roku, Karski znalazł się w sowieckiej niewoli. Dzięki szczęśliwemu splotowi okoliczności przedostał się do niemieckiej strefy okupacyjnej i uciekł z transportu, podczas gdy większość jego towarzyszy broni zamordowano w 1940 roku w Katyniu. Po dotarciu do Warszawy Karski zaangażował się w działalność ruchu oporu i został kurierem Polskiego Państwa Podziemnego. Pierwsze misje konspiracyjne odbywał na terenie Łodzi, Krakowa i Lwowa. Obdarzony fotograficzną pamięcią i władający kilkoma językami kilkukrotnie wyruszał z misją do polskiego rządu na uchodźstwie we Francji i Wielkiej Brytanii, przewożąc tajne instrukcje i rozkazy. W tym czasie przyczynił się do budowy struktur Polskiego Państwa Podziemnego i funkcjonowania tej największej w okupowanej Europie organizacji polityczno-wojskowej.

Podczas trzeciej misji, kiedy został aresztowany i torturowany przez gestapo, próbował popełnić samobójstwo. Odratowany i umieszczony w szpitalu w Nowym Sączu, został odbity przez żołnierzy Armii Krajowej. Po rekonwalescencji kontynuował działalność w konspiracyjnych komórkach Krakowa i Warszawy. W 1942 roku, w ramach przygotowań do ostatniej i najważniejszej misji, Karski dwukrotnie został wprowadzony do warszawskiego getta, by na własne oczy zobaczyć tragiczną sytuację Żydów. W tym samym roku w przebraniu ukraińskiego żołnierza, spędził również kilka godzin w obozie przejściowym w Izbicy Lubelskiej, z którego Żydów transportowano do obozów zagłady w Sobiborze i Majdanku. Tam ponownie widział nieludzko traktowanych, umierających z głodu i rozstrzeliwanych ludzi.
Na przełomie października i listopada 1942 roku Jan Karski wyruszył w swoją najważniejszą misję do Londynu, kiedy to miał zdać relację władzom RP na uchodźstwie o sytuacji w okupowanej Polsce oraz o eksterminacji Żydów. Osobiście dostarczył szczegółowe raporty i jako naoczny świadek zaapelował do brytyjskiego Ministra Spraw Zagranicznych Anthony’ego Edena, przedstawicieli brytyjskich mediów i establishmentu o podjęcie działań mających na celu powstrzymanie Holocaustu.
W lipcu 1943 roku, w dwa miesiące po zagładzie warszawskiego getta, Jan Karski spotkał się w Białym Domu z Prezydentem Stanów Zjednoczonych Franklinem D. Rooseveltem oraz przedstawicielami Amerykańskiego i Światowego Kongresu Żydów. Rozmowy Karskiego nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, a interwencja aliantów nigdy nie nastąpiła.
Po wojnie Jan Karski pozostał w USA, nie mógł wracać do komunistycznej Polski. Po uzyskaniu doktoratu na Uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie przez czterdzieści lat wykładał stosunki międzynarodowe i teorię komunizmu w Szkole Służby Zagranicznej Uniwersytetu Georgetown, kuźni amerykańskiej elity dyplomatycznej. W 1954 roku otrzymał obywatelstwo amerykańskie, a w 1960 roku tytuł profesora Uniwersytetu Georgetown. W latach 1962/1963 wykładał historię dyplomacji na uniwersytecie Nowojorskim. W 1974 roku rozpoczął prowadzone przez 19 lat wykłady w Pentagonie. W tym samym roku odwiedził Polskę, po raz pierwszy po wojnie. W 1981 roku przewodniczący Amerykańskiej Rady Pamięci Holocaustu Elie Wiesel wygłosił referat na Międzynarodowej Konferencji Wyzwolicieli Obozów Koncentracyjnych, w którym po raz pierwszy pojawia się Jan Karski - od tego momentu jego osoba i działalność zaczynają funkcjonować w historii Holocaustu. Rok później prezydent Izraela przyznał Janowi Karskiemu tytuł „Sprawiedliwy wśród narodów świata”, a w 1994 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Izraela.W 1995 roku Jan Karski otrzymał z rąk Prezydenta Lecha Wałęsy Order Orła Białego. W 1996 roku odwiedził Łódź, a w 2000 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Łodzi.

Jan Karski zmarł 13 lipca 2000 roku w Waszyngtonie, a 29 maja 2012 roku Prezydent Barack Obama odznaczył go pośmiertnie Prezydenckim Medalem Wolności, najwyższym amerykańskim odznaczeniem cywilnym. Wcześniej Jan Karski odznaczany był w czasie II wojny światowej. W 1941 roku otrzymał od generała Stefana Grota Roweckiego srebrny krzyż Orderu Virtuti Militari. Po raz kolejny został odznaczony srebrnym krzyżem Orderu Virtuti Militari w 1943 roku przez generała Władysława Sikorskiego. O swoich doświadczeniach napisał książkę pod angielskim tytułem "Story of a Secret State", wydaną w 1944 roku w Stanach Zjednoczonych, gdzie stała się bestsellerem ze sprzedażą sięgającą 400 tys. egzemplarzy.

W Polsce została wydana dopiero w 1999 i 2004 roku pod tytułem „Tajne państwo”. Sukces ten umożliwił Karskiemu zorganizowanie licznych spotkań autorskich w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, podczas których opowiadał o polskim podziemiu i Zagładzie. Spotkania miały zwrócić uwagę amerykańskiej opinii publicznej na tragedię Polski i jej zbrojny wysiłek w przededniu nadciągającej groźby sowieckiej dominacji. „Tajne państwo” przetłumaczono na wiele języków i wydano m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Hiszpanii. Oprócz "Tajnego państwa" (ang. Story of a Secret State), Karski napisał również fundamentalną rozprawę "Wielkie mocarstwa wobec Polski: 1919-1945 od Wersalu do Jałty"(ang. The Great Powers and Poland, 1919-1945: From Versailles to Yalta), która stanowiła dogłębną analizę sytuacji międzynarodowej Polski podczas II wojny światowej.
Z biegiem lat Jan Karski stawał się międzynarodową ikoną walki o godność i prawa człowieka oraz sprzeciwu wobec totalitaryzmów.Niewiele jest we współczesnej historii Polski postaci, które w tak niezwykły sposób uosabiają uniwersalne wartości, takie jak odpowiedzialność za losy bliźnich, odwagę i prawość.Dramatyczny przebieg II wojny światowej, ale także problemy współczesnego świata sprawiają, że misja Jana Karskiego pozostaje niedokończona i stawia przed nami moralny obowiązek jej kontynuowania.